Ne çok seviyormuşum meğer..

Bunu yıllar birbirini kovaladıkça daha iyi anlıyorum…

Bir tek gülüşüne…tatlı bir tebessümüne ömrümü adadım ben…

Olmadığın saatlere kırgınlığım var..kızgınlığım zamana…

Zaman ki seni bana getiren..

Zaman ki seni benden çalıp götürenmiş..

Ne çok şeyi paylaştık düşünsene…

Ayrılığın en acı yanını bize tattıran neydi ki…?

Bu kadar gözyaşı ne içindi …?

Anlamsızlıkların içinde kaybolup gitmekmiş zaman..

Cevapsız soruların baş kahramanı…

Şimdi beni yoran zamana inat gülümsüyorum senli yarına..

Dünüm..bugünüm ve yarınım olmuşsun çoktan…

Sevginin en güzel yerindeyiz şimdi…

Özlemekle geçirdiğim bütün geçmiş yıllara inat…

Tekrardan soluklanmakmış aşk sende…

Varlığınla aydınlattığın dünyama…

İçinde senli günleri yaşadığım herşeye teşekkür belki bu…

Ve iyi ki varsın dediğim güzel bir rüyaymışsın sen…

Ne benden gidecek kadar lüksün var..

Ne de beni sevmemeye alıştırabilirsin kendini…

Teksin…yaşanan gerçeğimsin…

Benimsin…