Bize sevmesini öğretmediler sevgili,bize hep sevgiyi saklamasını öğrettiler
Hep bekletmeyi..hep ertelemeyi…
bu yüzden biz kiminle birlikteysek bir diğerini ama hep uzakta olanı özledik,hiç dinmedi doyumsuzluğumuz,biz hep uzaktakini sevdik sevgili…
yanımızdakini değil,odamızın duvarının arkasındakini değil,birşeyler paylaştığımızı değil,uzaklardakini ulaşamadığımız kadar uzaklardakini sevdik…
Yanımızdakileri kırıp geçirdik incitip üzdük de, hep ulaşamadıklarımıza sakladık söyleyemediğimiz o güzel sözleri…
Özlediğimiz sevgiden delice korktuk biz sevgili.
Sevmek bizim için sınırlarımızdan hiç çıkmamaktı.
Kendi sınırlarımızda sevmek hep kapana kısılmaktı.
Bu korku yüzünden hep karşımızdaki insanların sevgisini eksik bulduk,küçümsedik onların sevgisini,yeni heyecanlar arama isteği vardı.
Bir kişide takılı kalmak ne kadar basit diyorduk.
Gözümüz hep uçan kuşlardaydı Yüksek dağların en tepesinden bakıyorduk insanlara biz.
Sorun bizdeydi sevgili. Sevgiye inançsız olan bizdik…
Bir insan bizi sevmeye başladığında yenildiğinde sevgimize;ondan uzaklaşır, nasıl da tiksinirdik sevgilerinden biz.
Ama bizden biraz uzaklaşmaya görsünler onları yana yakıla nasıl da arardık.
Çünkü biz sevilmeye alışmıştık, hatırlasana nasıl da ihtiyaç duyardık seslerine, kokularına.
Kaybolmuştuk dağıttığımız sevgilerde.
Kim bizi seviyordu, biz kimi seviyorduk.
Sınırlar erir, karışırdı herşey.
Öksüz sahipsiz bir sevgimiz vardı ama onu kime vereceğimizi şaşırdık.
İnanırlardı bize,inanırlardı o öksüz, sahipsiz, başıboş sevgimize.
Çünkü çevremizdeki herkes o kadar hasretti ki sevgiye..
Çünkü onlar da bizim gibi sınırlar içinde büyümüşlerdi.
açılamıyorlardı kendilerini tanıyamadan çıkamazlardı, sınırdan izinsiz çıkış yoktu bize sevgiye geçit yoktu.
Kaç zamandır kendimizi kandırdık sevgili.
Kimi sevenler şarkılarda yaşatır sevdiğini,kimi eski cüzdanındaki eski, soluk bir resimde, kimi ise hayallerle süslediği sınırlı dünyasında anlatacak çok şeyleri yoktur.
Çok olan sadece çektikleri acılardır sınırlı dünyalarında.
Bunu bilirler sevgili,ama kıramazlar zincirleri.
Aşkı,sevmeyi,sevilmeyi kendimizi adamayı o kadar çok özlemişken,aynı zamanda ikiyüzlülükte içimize işlemişti.
Kendimden biliyorum,gözümüzde hayatımızın zerre kadar önemi yoktu.
Gerektiğinde hayatımızı hiçe sayacak kadar kahraman ama bir o kadar da yalancı ve riyakardık sevgili.
Patlayıcı bir madde gibi taşırdık sevgileri.
Kaygı dolu,ürküntü dolu bir sır gibi taşırdık sevgileri.
Okuduğumuz yoksulluk romanlarında,gözyaşlarıyla seyrettiğimiz filmlerde anlatılan kahramanların hayatlarından daha berbattı hayatımız aslında.
Ama kendimize duymadığımız şefkati onlara duyardık..
Birbirimize ne kadar ne kadar üzüldüğümüzü gösteremediğimizden, birbirimizin derdine yeterince eğilemediğimiz için bu filmlerdeki kahramanların hayatlarına ağlardık doyasıya…
Aslında birbirimizi çok sevmek istiyorduk,ama nedense çok utanıyorduk bundan ve hep erteliyorduk.
Yürürken sokakta karanlıklar eşlik ederdi yalnızlığımıza Sokağın sonunda o gökyüzünün yalancılığı bizi de vururdu kaybolan o sahipsiz aşklarıda…
Biliyormusun bugüne kadar hep seviyormuşum gibi yaptım ben.
Aslında onları tanımıyordum ben,ama yinede ihtiyacım vardı sevgilerine .
Bağışlasınlar beni ve unutmasınlar, onlar adına onlardan daha çok acı çektim ben…
Bir tek seni tanıyorum aslında ben…
Bir tek seni…
Dinliyorum anlat hadi…
Demek sonsuza dek kaçıyormuş insan kendisinden..
Ne çok seviyormuşum meğer..
Bunu yıllar birbirini kovaladıkça daha iyi anlıyorum…
Bir tek gülüşüne…tatlı bir tebessümüne ömrümü adadım ben…
Olmadığın saatlere kırgınlığım var..kızgınlığım zamana…
Zaman ki seni bana getiren..
Zaman ki seni benden çalıp götürenmiş..
Ne çok şeyi paylaştık düşünsene…
Ayrılığın en acı yanını bize tattıran neydi ki…?
Bu kadar gözyaşı ne içindi …?
Anlamsızlıkların içinde kaybolup gitmekmiş zaman..
Cevapsız soruların baş kahramanı…
Şimdi beni yoran zamana inat gülümsüyorum senli yarına..
Dünüm..bugünüm ve yarınım olmuşsun çoktan…
Sevginin en güzel yerindeyiz şimdi…
Özlemekle geçirdiğim bütün geçmiş yıllara inat…
Tekrardan soluklanmakmış aşk sende…
Varlığınla aydınlattığın dünyama…
İçinde senli günleri yaşadığım herşeye teşekkür belki bu…
Ve iyi ki varsın dediğim güzel bir rüyaymışsın sen…
Ne benden gidecek kadar lüksün var..
Ne de beni sevmemeye alıştırabilirsin kendini…
Teksin…yaşanan gerçeğimsin…
Benimsin…
Yıllar sonra alevlendi,
İçimdeki aşk, yine baştan…
Korkmuyorum bu sefer,
Kaybedeceğim her damla yaştan..
Gitme bi daha..
Dayanır mı kalbim sensizliğe..
Sensiz olamam, kırma kalbimi sakın asla
GITME HABERSIZ, sözünden sakin dönme bilhassa..
GITME neolur, kalbim sana deliler gibi hasta..
Gelde bana sor, gitme habersiz, gitme neolur,
benden sana senden bana yar…
GİTME SAKIN,
GİTME BENİ BIRAKMA,
DERİN YARALAR AÇMA
YÜREĞİME.
GİDERSEN YAŞAYAMAMKİ,
KİMSEYİ SEVEMEM,
GÜLMEYİ BİLE
BECERMEM.
GİTME SAKIN
GİTME NE OLUR…
Gitme…Yanımda Kal…
Gözlerimden Ayırma Sakın Gözlerini…Yokluğuna Alıştırmadan Beni…
Gitme…Yanımda Kal…
Göçmen Kuşlarla Bir Tutma Kendini…Yokluğuna Alıştırmadan Beni…
Gitme!
Hiç Gitme,Terk Etme Beni…
Yorgunum;Çekemem Hasretini…İstersen Al Sevinçlerimi…
Sakın Gitme…
Gitme!
Gitme…Yanımda Kal…
Karlarda Yankılanmasın Ayrılığımız… Raylarda Düğümlenmesin Hıçkırığımız…
Gitme…Yanımda Kal…
Yalvarıyor Senin İçin Söylediğim Şarkılar…İsyan Ediyor Bak Bütün Anılar…
Gitme!
Hiç Gitme;Terk Etme Beni…
Yorgunum Çekemem Hasretini…İstersen Al Sevinçlerimi…
Sakın Gitme…
Gitme! ”
Aşk;sarp kayalıklar ardında define aramaya benzer,o defineyi bulmak meşakkat ister,sabır ister,o defineyi muhafaza etmek ise bulmaktan daha zordur,muhabbet ister teslimiyet ister…
AŞK HER ŞEYİ HER GÜN KENDİ RENGİNE BOYUYOR…
Seni Seviyorum,adım gibi,yüreğim gibi,tarihim gibi,
İsmini,isimsiz duvarlara yazıyorum.
Kimsenin bilmediği şarkılarda ağlıyorum,
Tarih yazıyorum al yazmalım tarih. Sen dağdaki kartalı sevdin,
Sana güvercin olduğumu nasıl söylerdim?
Sen büyüktün,Büyük şehrin insanıydın,
Sana büyük,kocaman sözler etmem gerekliydi,
Ama hiç birini edemedim.
Dedim ya;Seni Seviyorum,
Seni sevmeme neden olan bir şey var,
Bir şey var bilmiyorum.
Öyle ağırım ki kendime;Sen benden gittin gideli.
Tenim küs olmuş tenime;Sen benden gittin gideli.
Sensizliğin bilmecesindeyim daha,çözmeye çalışıyorum,
Sonbahar geliyor gözlerime,bazen dökülüyorum.
Döküldükçe rahmet oluyorum,susayan sevdalara,
Bazen bir türkü söylüyorum taa derinden.Aydınlanmaya çalışıyor içimdeki karanlık,
Ben aydınlandıkça,karanlıklardan soruyorum seni bazen.
Ağlıyorum,ağladıkça Seni Çok Seviyorum,
Şimdi içindeki bütün sevgileri yüreğine at.
Çünkü hepsini ama hepsini bir gün bana kusacaksın.
Öyle bıkmışım ki kendimden;Kurudum düştüm dalımdan.
Sanki ruhum çıktı canımdan;Sen benden gittin gideli.
Hani bir şiirim vardı ya sana yazdığım;
Ağlamanın zindan olduğu bir ülkede,
Sen prenses,bense prens olacaktım,karanlığı yenecektik,
Mapuslar sadece ağlamayı zindan edecekti,
Yarınlar olmasa da;kıracaktık umut sürgününü,ayrılık zincirini,Hatırlarmısın? Hasret kelebeği,
Hatırlarmısın? Gözleri mehtaba benzeyen zalim kadın,
Hatırlayamazsın…
Çünkü sen unutmaya sevdalısın,bense sana sevdalıyım.
Ben şimdi,yorgun bir şair gibi,
Ben şimdi,yüreğini alın teriyle kazanan bir işçi bedeni gibi,
Yorgun,argın,kimsesiz,sensiz,şerefsiz…
Ve seni seviyorum,Seni sevmeme neden olan bir şey var,
Bilmiyorum…
Bir cefam vardı idi bin oldu;Aktı gözüm yaşı sel oldu.
Yaz baharım döndü kış oldu;Sen benden gittin gideli
DÖNMEZ OLSUN ,DÖNMEZ OLSUN
SENSİZ BU DÜNYA DÖNMEZ OLSUN
SÖNMEZ OLSUN,SÖNMEZ OLSUN
İÇİMDEKİ BU ATEŞ SÖNMEZ OLSUN
BU ŞARKI BİZİM OLSUN
AŞKIMIZ SONSUZ OLSUN
GÖNLÜMÜN PINARINDA
ADIN CEYLANIM OLSUN …
GÖRMEZ OLSUN,GÖRMEZ OLSUN
SENSİZ BU GÖZLERİM GÖRMEZ OLSUN
SEVMEZ OLSUN,SEVMEZ OLSUN
KALBİM BAŞKASINI SEVMEZ OLSUN
BU ŞARKI BİZİM OLSUN
AŞKIMIZ SONSUZ OLSUN
GÖNLÜMÜN PINARINDA
ADIN CEYLANIM OLSUN..
GEÇMEZ OLSUN,GEÇMEZ OLSUN
SENSİZ BU ÖMRÜM GEÇMEZ OLSUN
GELMEZ OLSUN,GELMEZ OLSUN
AYRILIK BİZE GELMEZ OLSUN..
BU ŞARKI BİZİM OLSUN
AŞKIMIZ SONSUZ OLSUN
GÖNLÜMÜN PINARINDA
ADIN CEYLANIM OLSUN…
Bugün yıkığım biliyor musun..?
Ezginim, çaresizim, umutsuzum…
Bırakma beni, insanlar kötü…
Bırakma beni korkuyorum….
Bir deli otlar büyüyor içimde…
Sancılıyım, yorgunum, kederliyim…
Bu halini sevdim gitme kal…
Çamurlar çirkefler içindeyim…
Bırakma beni, insanlar kötü…
Bırakma beni korkuyorum….
Bir dayak yemiş adamım şimdi…
Bezginim, kararsızım, yılgınım…
Al götür beni o kayıp gecelere…
Yeter ikimize yalnızlığım…
Bırakma beni insanlar kötü…
Bırakma beni Korkuyorum…
Ayrılığın yükünü kaldıramayız
Birbirimizden başka yar bulamayız
Bizi böyle deliye çeviren aşkı
Zincire vursakta durduramayız
Bensiz mutluluğa kavuşamazsın
Yüzlerce askın olsa avunamazsın
Tenindeki çıglık her yerden duyulur
Baskasıyla yerimi dolduramazsın
Benim saçlarıma karları yağdıran
Seninde yüzüne çizgiler doldurur
Tükenmez inanki aşktır varolan
Ne yaptımsa beni bırakmadı sevdan
Boşver üç günlük dünyayı ben seninim
Sevgilim sevip sevilerek ölelim
Bazen sıcak bazen soğuk ayrılmadan
Sensiz asla yaşayamam
Boşver üç günlük dünyayı ben seninim
Sevgilim sevip sevilerek ölelim
Biraz dövüş biraz barış ayrılmadan
Sensiz asla yaşayamam !!!!!!
